Business Design Centre stoi przy Upper Street w londyńskim Islington, w dawnej hali wystawowej z drugiej połowy dziewiętnastego wieku. Wjazd towarowy prowadzi od Liverpool Road, a wyjazd przez Barford Street, więc ruch przez zatokę jest jednokierunkowy. Obiekt ma dwie zatoki rozładunkowe o wyraźnie różnych dopuszczalnych wysokościach i publikuje te wartości, co czyni go jednym z najlepiej opisanych obiektów w Londynie. Wozimy tu zabudowę i eksponaty z Polski.
Kto jest właścicielem i dlaczego to warto wiedzieć
Obiekt otwarto w 1986 roku w budynku dawnej hali rolniczej z 1861 roku, a poza powierzchnią wystawienniczą mieści on stałe showroomy około stu firm. Od 2024 roku grupa prowadząca obiekt należy do grupy ADNEC, po przejęciu przez operatora londyńskiego ExCeL. To nie jest ciekawostka: obiekt ma stałych najemców wewnątrz budynku, którym nie wolno blokować dostępu podczas montażu, więc plan rozładunku musi uwzględniać ruch, który nie ma nic wspólnego z targami.
Wjazd, wyjazd i cztery różne wysokości
Wjazd do zatoki prowadzi od Liverpool Road, przy oznaczeniu wjazdu towarowego między Bromfield Street a Barford Street, a wyjazd odbywa się przez Barford Street. Obiekt publikuje przy tym cztery różne ograniczenia wysokości i to jest kluczowa informacja dla przewoźnika: wjazd od Liverpool Road dopuszcza pojazdy najwyższe, wyjazd przez Barford Street jest niższy, zatoka górna ma jeszcze niższy limit, a zatoka dolna jest najniższa i mieści tylko pojazdy niewielkie. Do tego przedni parking obiektu ma barierę na poziomie poniżej dwóch metrów, więc do rozładunku się nie nadaje.
Wniosek jest prosty i kosztowny, jeśli się go przeoczy: pojazd musi zmieścić się nie tylko we wjeździe, ale i w wyjeździe oraz w tej zatoce, do której jest kierowany. Zatoka górna przyjmuje pojazdy większe, w tym zestawy i wysokie furgony, i mieści ich kilkanaście naraz; zatoka dolna przyjmuje więcej pojazdów, ale wyłącznie niskich. Przy zapytaniu prosimy więc o wskazanie zatoki, a nie tylko hali.
Trzy zasady, które zaskakują przewoźników spoza Wysp
Pierwsza: obiekt nie przyjmuje przesyłek przed rozpoczęciem najmu powierzchni przez organizatora, nie kwituje odbioru paczek i nie przenosi towaru na stoiska. Wysyłka kurierska na adres obiektu przed terminem po prostu nie zostanie odebrana. Dla wystawcy z Polski oznacza to, że materiały muszą przyjechać razem z zabudową albo poczekać w buforze; opisujemy to w tekście o magazynie buforowym przy terenie targowym.
Druga: obiekt wymaga własnych kierujących ruchem, rozstawianych na Liverpool Road, na Barford Street i przy wjeździe do zatoki, a organizator musi przekazać obiektowi szczegółowy harmonogram ruchu pojazdów z wyprzedzeniem przed montażem. Kto się w tym harmonogramie nie znalazł, ten czeka.
Trzecia: obiekt zamyka dostęp do zatoki na ostatnie pół godziny montażu i demontażu, a ruch pieszy przez zatokę jest zabroniony. Rozładunek prowadzi się w kamizelkach, z ograniczeniem prędkości na terenie zatoki.
Sąsiedzi i zabytek
To jest obiekt wpisany w kwartał mieszkalny i sam obiekt kładzie na to nacisk: organizator ma obowiązek zadbać, żeby wystawcy i wykonawcy szanowali spokój mieszkańców, zwłaszcza podczas montażu i demontażu. Budynek jest przy tym obiektem zabytkowym, co nakłada dodatkowe wymagania na sposób prowadzenia prac. Na ulicach wokół obowiązują ograniczenia postoju egzekwowane przez kontrolę parkowania. Kierowca nie zaparkuje więc obok obiektu, żeby poczekać na swoją kolej.
Godziny z licencji: twarde ograniczenie
Obiekt działa w godzinach wyznaczonych przez licencję wydaną przez samorząd Islington i podaje je wprost: od poniedziałku do piątku od ósmej do dwudziestej drugiej, w soboty od ósmej do dwudziestej, w niedziele od dziewiątej do osiemnastej. Obiekt zaznacza, że w żadnych okolicznościach nie może pracować poza tymi ramami. To nie są godziny montażu konkretnej imprezy, tylko granice pracy obiektu, i właśnie dlatego są istotniejsze: harmonogram organizatora musi się w nich zmieścić, a transport musi się zmieścić w harmonogramie organizatora.
Uwaga na materiały archiwalne: starsze wydania instrukcji obiektu opisują strefę ULEZ w kształcie sprzed 2023 roku, a dziś ULEZ obejmuje wszystkie dzielnice Londynu. Do pojazdów powyżej trzech i pół tony stosuje się natomiast strefę niskiej emisji dla pojazdów ciężkich oraz wymóg widoczności bezpośredniej powyżej dwunastu ton, a dla pojazdów powyżej osiemnastu ton także nocne i weekendowe ograniczenia ruchu ciężarowego w Londynie. Zasady zbieramy w artykułach o strefach czystego transportu w UK i o wymogu widoczności bezpośredniej.
Co robimy po naszej stronie i jak dobieramy auto
Odbieramy ładunek w Polsce, a od wystawców z Czech, Słowacji, Austrii i Węgier zbieramy go przez nasz hub. Baza w Kielcach leży około 4 km od terenów targowych, czyli kilka minut jazdy, i pracuje całodobowo. Auto zbiorcze czeka na najbliższy zaplanowany wyjazd liniowy. Przy Islington trasę rozbijamy na dwa etapy: duże auto do naszego magazynu w Milton Keynes, a stamtąd dowóz pojazdem dobranym pod wskazaną zatokę, w oknie uzgodnionym z obiektem. To daje dwa przeładunki na całej trasie i pozwala obiecać godzinę podstawienia pod bramę. Na obiekcie dowozimy do punktu przekazania, dalej pracuje sprzęt obiektu. Próg między drobnicą a autem dedykowanym biegnie mniej więcej przy jednej trzeciej naczepy, czyli około dwunastu palet, ale przy tym obiekcie częściej decyduje wysokość zatoki niż objętość ładunku. Cały obraz dostaw do stolicy daje tekst o transporcie z Polski do Londynu.
Źródła
- Business Design Centre: zatoki rozładunkowe, wjazd, wyjazd i ograniczenia wysokości
- Transport for London: strefa niskiej emisji dla pojazdów ciężkich
- London Councils: system kontroli ruchu ciężarowego w Londynie
Wystawiasz się w Islington? Podaj wskazaną zatokę i listę elementów przez formularz wyceny, a dobierzemy auto pod wysokość i ustawimy dowóz z buforu. Zobacz też stronę logistyki targowej.
