Paleta mieszana przechodzi przez przyjęcie bez przeliczania sztuka po sztuce wtedy, gdy każdy indeks siedzi w zwartym bloku, kolejność warstw odpowiada kolejności rozkładania, a jednostka ma własny numer SSCC powiązany z awizem dostawy. Bez tego powiązania magazynier musi rozłożyć paletę ręcznie, a to kosztuje czas i generuje rozbieżności.
Kiedy paleta mieszana ma sens, a kiedy tylko wygląda na oszczędność
Ma sens, gdy pojedynczy indeks nie wypełnia nawet jednej warstwy, a odbiorca jest jeden. Wtedy zamiast pięciu ćwierćpełnych palet w drobnicy LTL jedzie jedna pełna: mniej metrów ładownych, mniej nośników do rozliczenia, mniejsze ryzyko przewrócenia się niedoładowanej jednostki. Traci sens, gdy odbiorców jest kilku — wtedy paleta mieszana zmusza do rozłożenia jej po drodze, czyli do operacji, której miała uniknąć.
Drugi przypadek, w którym mieszanie się nie opłaca, to ładunki o różnych reżimach: żywność razem z chemią, towar akcyzowy razem ze zwykłym, ładunek w temperaturze kontrolowanej razem z suchym. Tu problem nie jest logistyczny, tylko dokumentowy i prawny — rozdzielenie kosztuje mniej niż tłumaczenie się z jednej jednostki opisanej dwoma reżimami.
Jak układać warstwy
Zasada pierwsza: jeden indeks w jednej warstwie, jeżeli tylko wielkość zamówienia na to pozwala. Magazynier zdejmuje wtedy warstwę i od razu wie, co ma. Zasada druga: gdy warstwa musi być mieszana, dziel ją na zwarte bloki, nigdy na wzór szachownicy. Trzy kartony indeksu A obok siebie i cztery indeksu B obok siebie skanuje się szybciej niż siedem kartonów rozrzuconych naprzemiennie.
Zasada trzecia dotyczy kolejności pionowej i wynika z tego, co dzieje się na końcu: na dole leży to, co schodzi z palety ostatnie. Jeżeli odbiorca rozkłada towar na strefy, ustaw indeksy w kolejności odwrotnej do trasy kompletacji. Zasada czwarta jest fizyczna: ciężkie i sztywne na dole, lekkie i miękkie na górze, płyny nigdy nad elektroniką, a między warstwami o różnym module przekładka, żeby ciężar rozłożył się równomiernie. Przy ładunku, który po ułożeniu jest wyraźnie niejednorodny, warto dołożyć kątowniki i taśmy spinające, bo sama folia nie zrówna różnic w wysokości bloków.
Co musi zawierać etykieta palety mieszanej
Podstawą jest SSCC — seryjny numer jednostki wysyłkowej, jedyny obowiązkowy element etykiety logistycznej GS1. On identyfikuje tę konkretną paletę, a nie to, co jest w środku. Zawartość opisuje się poza etykietą: w awizie dostawy albo w liście pakowej, gdzie pod danym SSCC leży rozpiska indeksów i ilości. Dlatego etykieta palety mieszanej nie może nieść kodu GTIN z licznikiem sztuk tak, jak nosi go jednostka jednorodna — to prowadziłoby do odczytu „cała paleta to indeks X".
Praktyczne minimum, które stosujemy przy budowaniu jednostek mieszanych: SSCC w kodzie kreskowym i w postaci czytelnej dla człowieka, wyraźne oznaczenie słowne „MIXED PALLET" u góry etykiety, numer zamówienia odbiorcy, adres dostawy z kodem pocztowym, liczba kartonów ogółem, liczba indeksów oraz rozpiska indeks–ilość, jeżeli mieści się na etykiecie. Etykietę naklejamy na dwóch sąsiednich bokach jednostki, żeby dało się ją odczytać bez obracania palety. Szczegóły standardu opisujemy w tekście o etykietowaniu i kodach GS1 SSCC.
Dlaczego sieci handlowe niechętnie przyjmują palety mieszane
Bo ich przyjęcie jest zaprojektowane pod jednostkę jednorodną: jeden skan SSCC, jedna pozycja, jedno miejsce odkładcze. Paleta mieszana zrywa ten rytm — trzeba ją zdjąć na bok, rozłożyć, przeliczyć i wprowadzić kilka pozycji ręcznie. Dlatego wiele specyfikacji dostawcy albo wymaga wcześniejszego zgłoszenia palet mieszanych, albo dopuszcza je tylko w ograniczonej liczbie na dostawę, albo kieruje je na osobną bramę [[DO POTWIERDZENIA — specyfikacja konkretnej sieci]]. Wymogi twarde zebraliśmy w tekście o wymogach paletowych sieci handlowych, a mechanikę slotów w artykule o dostawach do RDC.
Skutek błędu jest zawsze ten sam i zawsze mierzalny: rozbieżność między awizem a stanem faktycznym, czyli manko albo nadwyżka. Jak wygląda procedura po obu stronach, opisujemy w tekście o manku i nadwyżce na rozładunku w UK.
Paleta mieszana a lista pakowa i odprawa
W liście pakowej jednostka mieszana musi mieć osobną pozycję z rozpisaniem zawartości, a nie jeden wiersz „1 paleta towaru mieszanego". Kontrola po stronie brytyjskiej sprawdza zgodność opisu z zawartością, a opis zbiorczy to najprostszy sposób na zatrzymanie ładunku — piszemy o tym w tekście o niekompletnej liście pakowej. Jeżeli jednostka zostanie po drodze przebudowana, liczba palet w dokumentach przestaje się zgadzać; jak to obsłużyć, tłumaczy artykuł o zmianie liczby palet a dokumentach celnych.
Jak budujemy palety mieszane w hubie
Przy konsolidacji kilku nadawców do jednego brytyjskiego odbiorcy budujemy jednostkę mieszaną u siebie: przyjmujemy kartony luzem albo na niepełnych paletach, skanujemy, układamy blokami wg indeksów, drukujemy nową etykietę z nowym SSCC i wpisujemy powiązanie stary numer – nowy numer do dokumentacji. Dzięki temu odbiorca dostaje jednostkę zbudowaną pod swoje przyjęcie, a nadawca zachowuje ślad, gdzie który karton wsiadł. Operację prowadzimy w magazynie w Milton Keynes albo na etapie konsolidacji w Polsce, w zależności od tego, gdzie zbiegają się strumienie.
Źródła
- GS1: SSCC — seryjny numer jednostki wysyłkowej
- GS1: wytyczne etykiety logistycznej (segmenty dostawcy, odbiorcy i przewoźnika)
Konsolidujesz kilka indeksów do jednego odbiorcy na Wyspach? Opisz zamówienie w formularzu wyceny — zbudujemy jednostkę pod wymogi przyjęcia odbiorcy. Cały kierunek opisujemy na stronie transportu do Wielkiej Brytanii.
